ਲੇਖ਼ਕ: ਜੀ. ਰੇਅ ਗੌਂਫ਼, ਸੀ ਡੀ
ਪਿਛਲੇ ਕੁੱਝ ਸਾਲ ਟਰੱਕਿੰਗ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਜੁੜੇੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਘਟਣ ਕਾਰਨ ਟਰੱਕਿੰਗ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅੰਕੜਾ ਬਣ ਕੇ ਹੀ ਮਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਤਕਰੀਬਨ ੩,੦੦੦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਲਗਭਗ ੨% ਟਰੱਕ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਸੀ, ਹੁਣ Ontario ਦੇ ਸਿਰਫ਼ OPP ਵਾਲੇ ਹਾਈਵੇਜ਼ ‘ਤੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ Ontario ਵਿੱਚ ੩੦,੦੦੦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਧੰਦਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਟਰੱਕਿੰਗ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁੱਝ ਸਾਲ ਇਸ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੁੱਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨਉਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਕੁੱਝ ਸਾਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਕਹਿ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਮੋਹਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਕਾਰਨ ਟਰੱਕਿੰਗ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਅੰਕੜਾ ਬਣ ਜਾਣ। ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਘਟਨਾ ਦਰ ਸੰਭਵਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਾਟ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਲਕ ਭਰ ਵਿੱਚ ੩,੦੦੦ ਪਰਤੀ ਸਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ੨% ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਸੀ, ਪਰ Ontario ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ OPP ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਈਵੇਜ਼ ‘ਤੇ ਇਹ ਦਰ ਦੇਸ਼ ਪੱਧਰ ਦੀ ਵਿਰੋਧਾਤਮਕਤਾ ਨਾਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ Ontario ਵਿੱਚ ਹੀ ੩੦,੦੦੦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਪਾਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਭਾੜੇ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ ਦੁਰਘਟਨਾ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਥੋੜਾ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਉਦਯੋਗ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਡ੍ਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਿਸ ‘ਚ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰੁਚੀ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਨੇਡਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਸੂਬੇ ਖ਼ਰਾਬ ਸਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਸਕਣ। ਅੱਜ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ੧੫% ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟਰੱਕ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਾਲੀ ਬੱਦਤਰ ਹਾਲਤ ਦੇ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵੀ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇੇ। ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਟਰੱਕਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਜੋ ੧੦ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਟਰੱਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੜੀ ਆਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ CVOR ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ CVOR ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ CVOR ‘ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਤੇ ਕੋਈ ਉਲੰਘਣਾ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸੰਭਵਤ: ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿਚ ਵੱਖਰੇ ਮੈਂਬਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੇਰਾਫੇਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਲਈ ਸਧਾਰਣ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੀ ਹੈ।
ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੈਅ ਹੋਈਆਂ ਦਰਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਆਸਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਘੱੱਟ, ਬਲਕਿ ਲਗਭਗ ਨਾਮਾਤਰ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਵਾਉਣ ‘ਤੇ ਵੀ ਕੰਜੂਸੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਰਚੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉ੍ਹਨਾਂ ਨੇ ਡਿਜ਼ਿਟਲ ਲੌਗਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਹੇਰਾ ਫੇਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭ ਲਏ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਟਰੱਕ ੨੪/੭ ਚਲਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਚੈਕਿੰਗ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ‘ਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਹਿੱਸੇ ‘ਚ ਖ਼ਰਚੇ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੈ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ। ਇਹ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਇੰਨੀ ਘੱਟ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਡਰਟ੍ਰੇਨਡ ਕਹਿਣਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।ਇਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੂਜੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਜੋ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਰਚੇ ਵ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲਾਭ ਹੋਣ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਦੂਰ ਹੈ।
ਇੰਡਸਟਰੀ ਅਜੇ ਇਸ ਮੰਦੜੇ ਹਾਲਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ, ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਧਾਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ। ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ, ਸੂਬਾਈ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਟੈਸਟ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਸ਼ਲ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਪੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। PTTAC ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਟਰੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ। ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਡ੍ਰਰਾਈਵਰ ਇੱਕ Red Seal Skilled Trade Certificate, ਲੈਣ ‘ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ ‘ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਜਰੂਰੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਾਲੇ ਡ੍ਰਰਾਈਵਰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਸਿਰਫ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟ੍ਰੇਂਡ, ਕੁਸ਼ਲ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਜੋ ਵਪਾਰ ਦੇ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਲਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣਗੇ ਜੋ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਖਿਆ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸੜਕਾਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਰੇਟਾਂ ‘ਚ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਟੋਲੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣੇਗੀ, ਅਤੇ ਟਰੱਕਿੰਗ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ। ਦਰਾਂ ਸਥਿਰ ਹੋਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਬੱਿਚਆਂ ਲਈ ਨਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸਹੀ ਕਾਇਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣੇਗੀ। ਅਗਲੇ, ਬੀਮਾ ਦਰਾਂ ਕੇਵਲ ਹੱਲੇ-ਹੱਲੇ ਵਾਧੇ ਵਾਲੇ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੀਆਂ।
੨੦੨੬ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਟਰੱਕਿੰਗ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੋਏਗਾ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾ ਸੂਚਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ PTTAC ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਕੁੱਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ‘ਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਣਾ ਰੈੱਡ ਸੀਲ ਮਾਹਿਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਹੋ ਸਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਮਿਆਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿੱਥੇ ਨਵੇਂ ਲਾਈਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਟਰੱਕ ਚਾਲਕਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਲਈ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਣਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਮਾਹਿਰ ਚਾਲਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਖਿਰ ਉਸ ਕਾਬੀਲਅਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਾਜੋ-ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।ਇਹ ਟਰੇਨਿੰਗ ਸੋਚ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਸਟੈਂਡਰਡਾਈਜ਼ਡ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਟੀਕ ਟੈਸਟਿੰਗ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਨਾ ਲੈਣਾ ਉਹਨਾਂ ਓਪਰੇਸ਼ਨਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਹਾਈਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਈਵੇ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਨਾਲੋਂ ਬੇਹੱਦ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਏਗਾ।
ਅਗਲਾ ਸੰਕੇਤਕ ਹੈ PTTAC ਵਿੱਚ ਸਦੱਸਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ। ਵੱਡੇ ਕੈਰੀਅਰ, ਬੀਮੇ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਬਿਹਤਰ ਤਰਬੀਅਤ ਵਾਲੀਆਂ ਫੈਕਲਟੀਆਂ, ਟਰੱਕਿੰਗ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਕਈ ਸਹਾਇਤਾ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜੋ ਟਰੱਕਿੰਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ ਠੀਕ ਤਰਬੀਅਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਤੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਲੋਕ ੨੦੨੬ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
